Prince of pool.

Donderdag heb ik de eerste uur vanuit het appartement van Eve en Emile gewerkt. Daarna heb ik rond de middag samen met Eve een taxi genomen om op de kledingmarkt onze bestelde kleding op te halen.

Straathoek met stalletjes.

Op de straathoek tussen de dampende karretjes met niet definieerbare eetwaren heb ik Eve tot ziens gekust en bedankt voor de fantastische week.

Vanuit Taxi richting Maximum.

Vervolgens heb ik de taxi genomen naar de Jin Mao Tower om vanaf daar verder te werken. Voor de rest van mijn werkdag heb ik daar geen bijzonderheden ondervonden. Emile bleek nog niet gegeten te hebben en wilde een broodje kopen onderin het gebouw bij een broodjescorner (af en toe moet je ook even terug schakelen naar de westerse keuken). Daarna heb ik voor Emile en mij een kaartje gekocht om met de toeristenlift naar de bovenste verdieping (88e) van de Jin Mao Tower te gaan. Met een duizelingwekkende snelheid brengt deze lift je binnen één minuut naar een hoogte van 366 meter! Niet normaal. Als je uit de lift stapt voel de luchtstroom van de snel verplaatste lift nog hevig tekeer gaan.

Uitzicht vanuit Jin Mao Tower.

Vanaf hier heb je een adembenemend uitzicht over Shanghai. Althans voor zover het oog die dag reikt, want het is bijna nooit helder! Emile weet te vertellen dat de relatief lage hoogbouw (voor onze begrippen hoog) zich uitstrekt tot zover het oog reikt! De onroerend goed markt groeit in Shanghai 40 tot 50% per jaar! Overal om ons heen zie je dat laagbouw wordt gesloopt, reeds een bouwput is gecreëerd of dat ze een reus aan het aftimmeren zijn zoals de buurjongen van de Jin Mao Tower, het Shanghai World Financial Center  (check ook de officiele website van het gebouw).

Ongelofelijk als je ziet dat mensen dit kunnen maken. Kijk ook vooral even hier in mijn fotoalbum en stel je voor wat een uitzicht de kraanmachinist moet hebben.

Kraan aan Shanghai World Financial Center.

Door een glazen bodem waar hij zijn voeten op kan zetten, kijkt hij vanaf die hoogte naar schatting 480 meter recht naar beneden. Stel je voor dat je dan je boterhammen vergeet!

De smog waar Shanghai voortdurend last van heeft is voornamelijk te wijten aan de vele bouwprojecten die de stad telt. Natuurlijk helpt het verkeer er niet aan mee, maar het aandeel van het verkeer is slechts nihil. Momenteel bezitten particulieren in totaal maar 400.000 auto’s in Shanghai. Dus dat valt nog heel veel mee. Maar de verwachting is wel dat dit aantal de komende jaren explosief gaat stijgen.

De rest van de middag heb ik natuurlijk doorgebracht tussen mijn collega’s. Die overigens nog steeds druk aan het bellen waren om alles zo perfect mogelijk te regelen voor mijn galgenmaal met hun. Tegen het einde van de middag hebben we allemaal onze spullen gepakt en zijn we met zijn allen tegelijk naar beneden gelopen om een taxi richting het restaurant te pakken. Helaas hadden wij pas 15 minuten na de andere helft van de groep een taxi.

Tafel met Chinese gerechten.

Toen we aankwamen bij het restaurant waren mijn collega’s al lekker begonnen aan de verschillende gerechten. Wat mij betreft ook iets wat je niet snel meemaakt. Toen we eenmaal allemaal aan tafel zaten, werd de sfeer steeds beter en werd met de grootste nauwkeurigheid een ontelbaar aantal gerechten besteld. Tot mijn grote verbazing kwam ineens een man met een grote plastic curver onze kamer (iedere groep heeft zijn eigen kamer) binnen lopen met daarin een gigantisch grote levende krab en naar lucht happende catfish. Dit om even bij ons te checken of wij het eens waren met de keuze van de kok om deze twee dieren te verwerken in een heerlijk locale specialiteit.

Jennifer with crab.

Mijn collega Jennifer pakte de krab nog even op voor een groepsfoto! Nog geen 15 minuten later kwamen ze in een heel andere vorm op onze draaischijf te staan! Ik moet zeggen dat alle gerechten fantastisch smaakten.

Aankomst in poolcentrum.

Daarna zijn we allemaal naar het poolcentrum naast het restaurant gelopen. Helaas is het daar niet mogelijk om een tafel te reserveren, dus daar moesten we best lang wachten totdat we aan de beurt waren. We moesten daar zelfs zo lang wachten dat sommige collega’s besloten naar huis te gaan nog voordat ze een bal hadden aangeraakt. En toen kwamen we bij weer een heel enerverend onderdeel van de avond. De prijsuitreiking. Nog voordat iemand een bal had aangeraakt werd ik door mijn collega’s uitgeroepen tot de Prince of pool!

Prince of pool.

Dat voelde best een beetje onnatuurlijk omdat we ten eerste nog niet gespeeld hadden en ten tweede ik van mijzelf wist dat ik geen ‘Prince of pool’ zou worden. Anyway, ik heb beleefd de prijs in ontvangst genomen en deze later op de avond afgestaan aan collega Benny die ons alle hoeken van de tafel heeft laten zien.

The real prince of pool.

Daarna heb ik samen met Emile en Yvon nog wat gedronken om vervolgens mijn tas in te pakken voor mijn terugreis naar Nederland.

Net op tijd ben ik uit Shanghai vertrokken. Ik hoorde zaterdag dat een heleboel vluchten en treinen uit waren gevallen door de slechte weersomstandigheden daar. Duizenden Chinezen zitten vast terwijl ze naar hun hometown willen reizen om samen met familie het Chinees nieuwjaar te gaan vieren.