blog.cornewielemaker.com powered by .

Zo af en toe kom ik nog wel eens op een site die mijn aandacht iets langer vast weet te houden dan enkele seconden. Zo ook de site van Mr Toledano. Ik ben even door zijn bijzondere werk verdwaald.

Omdat ik een aantal vrienden heb die in de makelaardij werken, hebben we het wel eens over de verschillen tussen het werken bij een reclamebureau en werken bij een makelaarskantoor.

Mijn werk bij Maximum vraagt om een grote discipline als het gaat om het bijhouden van de uren en de werkzaamheden. Als onze klanten moeten betalen voor de conceptontwikkeling van een ‘idee’, dan willen ze terecht weten wat voor een werk daarvoor verzet is en hoe lang dat heeft geduurd. Dit zorgt ervoor dat wij moeiteloos iedere 10 minuten tot een kwartier kunnen verantwoorden (meestal vooraf begroot).

Ik heb deze manier van werken wel eens tegen die vrienden van mij aangehouden, maar daar werd niet altijd even enthousiast op gereageerd. Zo zou het bijvoorbeeld lastig tot onmogelijk zijn om uren te verantwoorden die geïnvesteerd worden in de verkoop van een object, simpelweg omdat dit lastig te voorspellen is. Maar vanuit mijn perspectief vind ik het lastig om het systeem van courtage te begrijpen. Soms gaat de verkoop makkelijk, soms moeilijk, soms gaat het over een grote som geld en soms over een kleiner bedrag. Maar de courtage blijft staan waar die staat. Dat is toch vreemd? En zeker voor de klant.

Ik betwijfel dat ten zeerste, maar goed, het is dan ook niet mijn vakgebied. Als een makelaar twee tot drie maanden lang precies bijhoudt hoe lang hij met welke werkzaamheden bezig is ten gunste van welke opdracht, moet je m.i. een soort van voorspelling kunnen doen. En daarmee naar de klant een transparantere dienst kunnen leveren.

Wat zijn er toch weinig goede online initiatieven om de connectie tussen kopers, bieders en makelaars te verbeteren, bedacht ik me. Op het moment dat dat proces digitaler wordt, kun je gaan meten. En als je kunt gaan meten, kun je beter anticiperen en transparanter worden naar je klant.

Nu trok laatst het artikel over makelaarsbod.nl (http://www.frankwatching.com/archive/2008/05/19/site-gespot-makelaarsbodnl/) op www.frankwatching.com mijn aandacht.

 Voor de mensen die snel willen weten wat www.makelaarsbod.nl is:

Hoe werkt de site voor de consument?

“Makelaarsbod.nl biedt de mogelijkheid om binnen 2 werkdagen, kosteloos en vrijblijvend een overzicht te verkrijgen in de kosten en diensten van de makelaars in uw regio.

Hoe werkt makelaarsbod.nl voor de makelaar?

“Makelaarsbod.nl biedt de mogelijkheid om kosteloos en automatisch op de hoogte te worden gehouden van de concrete vraag naar bemiddelingsdiensten in de door de makelaar aangegeven regio’s. De makelaar heeft zo de mogelijkheid om in de beslissingsfase van de (ver)koper van een object zijn/haar bemiddelingsdiensten aan te bieden.

Dit is nu een initiatief waarvan ik het nut wel inzie. Het is voor klanten in ieder geval kosteloos, dus m.i. het proberen waard. Ik zal mijn vrienden eens tippen op deze site. Dan kunnen we kijken of ik later een post kan schrijven over een verbeterd makelaars product door middel van een fris 2.0 initiatief.

Bekijk ook:
http://www.frankwatching.com/archive/2008/05/19/site-gespot-makelaarsbodnl/
http://www.dutchcowboys.nl/online/13619

Het is weer zover: binnenkort (vanaf 23 mei) verandert mijn werkomgeving weer doordat er een nieuwe expositie in Galerie van Cappellen, gevestigd in ons pand, komt. Persoonlijk vind ik het fijn om door mooie kunst omgeven te zijn, naast de inspiratie die ik er uit haal is het leuk om te zien hoe verschillende kunstenaars het thema Landschap & Architectuur invullen. Mocht je een kijkje willen nemen dan ben je natuurlijk van harte welkom. Hieronder vind je de uitnodiging.

Over een paar minuten vertrek ik en nog ongeveer 15 collega’s met de auto naar Dusseldorf vanwaar wij zullen vliegen naar Malaga. Vanaf daar rijden we met huur auto’s de bergen (Sierra Nevada) in om daar te beginnen aan Maximum Sierra Nevada 2008. In de mail hieronder vind je het programma en heb je een indruk van waar ik de komende dagen mee bezig ben.

—– —–  —– —– —– —– —– —– —– —– —– —– —– —– —– —– —–

Woensdagavond zijn we in Malaga, het hart van Andalucia. Het is een van
de mooiste plaatsen van de wereld, een smeltkroes van culturen. Eeuwen
lang is Andalucia overheerst door de Moren, met een liberale vorm van de
Islam waarbij de ‘prinses’ toen zelfs openlijk bi-sexueel was. Op haar
jurken liet ze borduren: ‘ik laat mij door iedereen kussen’.
Na aankomst gaan we tapas eten in een van de mooiste tapas bars van
Malaga: El Pimpi. Zie:
<http://clickmagazine.es/images/2007/oct/P098_hidden01-00.jpg>
Om wat de muziek betreft alvast in de stemming te komen, luister naar
bijgaande stukken uit de film Vengo van Tony Katlif, een stuk wat voor
mij precies de sfeer weergeeft van Malaga en de hartstocht die je in de
stad voelt alswel in de prachtige bergdorpjes waar we de volgende dag
naartoe zullen gaan.
Tony Katlif: “They are all in their element, all immersed in a culture
where those with little possess inner iches, and the music they play is
guided by pure instinct. They are themselves, living life to the full.
Andalousia is primarily about that: a call, a hymn to life, to love, to
mourning.
Na de tapas gaan we – voor wie nog niet naar bed willen – een aantal
goede bars en clubs bezoeken. Ondermeer in Karma en 30 y Tantos is het
heel goed vertoeven – hopelijk ook op een woensdagavond…

De volgende dag rijden we langs de kunst naar de hoogoprijzende massa
van de berg Mulhacen, het dak van het Spaanse vasteland op bijna 3500
meter boven de zeespiegel, vormt de noordelijke grens van de bergketen
de Alpujarras, waar, naar wordt gezegd, de hoogstgelegen bewoonde dorpen
en berijdbare wegen van Europa liggen.
Voor de Moren, de eerste buitenlanders die hierheen trokken was dit
groene berggebied van Andalucia het paradijs: één grote tuin vol stromen
en beken. Tot een eeuw nadat de katholieke omstreeks 1500 de vlam van de
islam doofden, hadden de Moren (ondertussen wel onder bedreiging van
geweld tot het christendom bekeerd) in de Alpujarras bloeiende
gemeenschappen. Verborgen in de ontoegankelijke valleien kwamen de
Moriscos, zoals deze koppige Moren bekend stonden, in 1568 in opstand
tegen de Spaanse onverdraagzaamheid, discriminatie en bemoeizucht.
Helaas werd hun rebellie door de katholieke kerk in 1571 met moeite
neergeslagen en werden zo’n 80.000 Moriscos verspreid over heel Spanje.
Hun toevluchtsoord in de Alpujarras werd eerst grondig geplunderd,
voordat er zo’n 12.000 gezinnen uit de verarmde streken Galicië en
Extramadura zich mochten vestigen. Deze nieuwe bewoners waren echter
niet vertrouwd met de irrigatiesystemen en intensieve vormen van
landbouw van de Moren. Extensieve landbouw en veeteelt werden
geïntroduceerd, waardoor dit gebied weinig belang meer had en een
vergeten en arm hoekje van Spanje werd. Toch verloor de Alpujarras nooit
zijn aantrekkingskracht voor buitenlanders. Ze bleven er zelden lang,
maar kwamen wel altijd thuis met verbazingwekkende verhalen over het
verloren paradijs. Deze indringers werden door de plaatselijke bevolking
spottend los peludos, de harigen genoemd. (Ik niet natuurlijk…)

De Alpujarras kregen pas echt een plekje in de harten van buitenlanders
met de komst van de Oosterse religies en hun volgelingen. Vijf eeuwen
nadat in de Alpujarras de echo’s weerklonken van de islamitische
oproepen tot gebed, klinken nu de gongen van boeddhistische en
sjintoïstische rituelen. In 1982 werd het O-Sel-Ling (de plaats van het
heldere licht), een meditatiecentrum in de Poqueira vallei, ingewijd
door de Dalai Lama. Vijf jaar nadat de goddelijke hogepriester van het
Tibetaanse boeddhisme er een bezoek bracht, werd een mollige Spaanse
kleuter, genaamd Osel, erkend als de reïncarnatie van een Tibetaans
geestelijk leider en vanuit O-Sel-Ling naar India gebracht om daar in
een lama-klooster een speciale opvoeding te krijgen. Tis maar dat je het weet.

Tenslotte: voor hen die vrijdagavond er niet bij waren en ‘de briefing’
hebben gemist:

De route is – onvoorziene omstandigheden daargelaten – als volgt:

Woensdag, dag 0:
Aankomst op Malaga Airport, car pick up en rijden naar Malaga Centro
naar Hotel Centro, Mármoles 6. Er is een parkeergarage bij het hotel.
Zie voor de avond het programma in het begin van deze mail.

Dag 1:
7:00 uur: ontbijt in het hotel en vertrek naar Capliera omstreeks 8:00
uur. (Tijdens de rit halen we brood, rijst, chorizo en andere Spaanse
lekkernijen ter compensatie voor de hardkeks. De autorit duurt ongeveer
3 uur. Met het boodschappen doen verwacht ik dat we tussen 11 en 12 uur
in Capliera aankomen. We rijen eerst naar een pick-nick plaats om een
snelle hap te eten en ons te verkleden. Daarna zetten we de auto’s op de
parkeerplaats in Capliera. Het streven is om zo snel mogelijk met de
tocht te beginnen:
Capliera -> 1000 meter stijgen-> Refugio Poqueira
De tocht duurt vermoedelijk 6 tot 8 uur waardoor we uiterlijk om 8 uur
‘s-avonds zullen aankomen. Het is dan nog licht. Het eten wordt om 8 uur
opgediend maar als we vertraging hebben kunnen we zelfs nog later
aankomen. Er zal dan nog steeds voor ons worden gekookt.
(De refugio is bemand en er zijn warme en koude douches.)

Dag 2:
Refugio Poqueira -> 500 meter stijgen -> Refugio La Caldera
(De refugio is onbemand, onverwarmd. Ik zal voor jullie koken. De vraag
is dan wat de ergste beproeving is: de stijging naar 3080 meter of het
maal dat je voorgeschoteld krijgt… Gisteren heb ik twee turbo cookers
gekocht, dus warm zal het in ieder geval zijn.)

Dag 3:
Refugio La Caldera -> 400 meter stijgen top Mulhacen -> 900 meter dalen -
> Refugio Poqueira

Dag 4:
Refugio Poqueira -> 1000 meter dalen -> Capliera -> biertje op terras ->
terugreis naar Malaga -> vliegreis naar Düsseldorf -> (Let op: dit is
een wijziging in het plan) Hotel in Düsseldorf.

Dag 5:
8:00 terugreis rechtstreeks naar Maximum.

Garderobetip:
Neem naast je rugzak met bergkleding ook een weekentas mee met kleding
voor de heenreis en de avond in Malaga en de terugreis en de maandag bij
Maximum. Deze weekendtas met kleding blijft in de auto tijdens de
bergwandeling.

Veel voorpret gewenst.

Ed

—–  —– —– —– —– —– —– —– —– —– —– —– —– —– —– —–

Om een indruk te krijgen van hoe het er daar uitziet, verwijs ik je naar mijn fotoalbum waar foto’s staan van de trip twee jaar geleden.

Op mijn twitter account zal ik waar ik bereik heb, het thuisfront op de hoogte houden.

Tot later.

Zie ook:

http://www.gr.nl/persbericht.php?ID=1018