Restrepo. Vrede is niet vanzelfsprekend. En zo voort…

Een paar weken geleden kreeg ik van een goede bekende (Taco) de oorlogsfilm Restrepo. Ik werk al jaren samen met Taco als het gaat om arbeidsmarktcommunicatie ten behoeve van de landmacht (campagne GESCHIKT / ONGESCHIKT). Tijdens ons werk spreken we vaak over hoe het het leven en de taken van militairen op uitzending er uit zien. Destijds hebben we ook samen aan het project van GeenStijl gewerkt waarbij Rutger naar Afganistan ging om daar te ‘ervaren’ wat Nederlandse militairen meemaken. Kijk hier voor de aankomst of de nare realiteit die Rutger meemaakte tijdens zijn kerstbezoek.

Taco heeft de DVD van Restrepo enkele weken geleden naar mij opgestuurd.

Restrepo

Ok, terug naar de film… Eergisteren heb ik de film Restrepo gekeken. Ik vind het een zeer indrukwekkende documentaire over het leven van Amerikaanse soldaten in een Afghaanse valei, die het op moeten nemen tegen de Taliban. Ik vind het indrukwekkend omdat het een pure live registratie is van geluk, stommiteit, verveling en enorme angst en verdriet. Wat deze film voor mij extra bijzonder maakt is het feit dat de documentairemaker Tim Hetherington vier dagen geleden omgekomen is bij een mortier aanval in Libië tijdens zijn werk als oorlogsverslaggever. Hieronder zie je een omschrijving van de film zelf.

Restrepo, vrede is niet vanzelfsprekendhttp://blog.cornewielemaker.com/wp-content/uploads/2011/04/restrepo-1024×764.jpg 1024w” sizes=”(max-width: 300px) 100vw, 300px” />

Zonder op deze eerste pasen te emotioneel te worden en zonder conclusies aan ‘militaire operaties’ te willen verbinden in deze blogpost, is voor mij in ieder geval één ding heel duidelijk. Vrede is niet vanzelfsprekend. Misschien wel voor ons, maar zeker niet voor iedereen.

Daarom nodig ik jou, als lezer, uit deze blogpost door te sturen en te voorzien van een reactie waarom je de film wil zien. Uit die reacties kies ik één iemand die ik de DVD toestuur. Als je de film hebt ontvangen wil ik graag dat je je reactie over de film toevoegt aan deze blogpost (het internetadres staat op het hoesje: http://bit.ly/restrepodvd ). Vervolgens mag diegene dan een nieuw persoon uit onderstaande reactielijst kiezen waarnaar de DVD gestuurd wordt. En zo voort. En zo voort. En zo voort…

Ik ben geen liefhebber van het genre oorlogsfilms, maar ik vind het belangrijk om me soms even bewust te realiseren hoe mooi en kwetsbaar vrede is.

Ik zie hieronder graag je reactie. Wie weet kies ik jou uit en valt de DVD over een paar dagen in de bus. Stel voor dat we adresgegevens later per mail uitwisselen.

  • Joost

    Ik lees hier de blogpost zonder ook maar een enkele taalfout en realiseer dat oorlog ver weg is maar ook zo dichtbij.

  • Tomas

    Helemaal gelijk, Restrepo is een indrukwekkende film! Heb hem dus al gezien ;-) heb naar aanleiding hiervan ook Armdillo gezien (http://www.imdb.com/title/tt1640680/), zelfde soort verhaal over Deense soldaten maar dan nog wat ruiger. Ook de moeite van het bekijken waard!

  • Who cares about taalfouten?! Oké, heb er een paar gezien en voor authenticiteit aangenomen. Punt. Wat me boeit is dat ik de emoties die je beschrijft wil ervaren. Omzetten in gedichten. Raak me. Help me. Laat me anderen helpen. Whatever. Whenever. Whoever!

  • Ilse

    Ongelofelijk hoe goed jij het weer opgeschreven krijgt.
    Zoals ik het lees kan ik me voorstellen dat de film erg indrukwekkend is.. Het is niet niets wat die mannen daar in die maanden meemaken…
    Zou mijn werk niet zijn. Respect voor de soldaten, mariniers enz..

  • Petula

    Mijn neef(je) is net terug van uitzending, laatste lichting afg. Je weet wel dat het zwaar is geweest, maar hoe precies, dat weet alleen hij. Daar spreekt hij niet over. Kleine neefjes worden groot en hebben een missie. Blijft afschuwelijk dat het nodig is. Misschien zorgt deze dvd voor meer inzicht bij de achterblijvers.

  • Rob

    Een andere indrukwekkende documentaire is “War Photogrpaher” van de eveneens indrukwekkende fotograaf James Nachtwey… http://www.war-photographer.com/

  • Ha Corne,

    Zet mijzelf graag op de lijst! Schijnt een onwijs indrukwekkende film te zijn. Heb het hier zelf een tijdje geleden nog over gehad op Twitter na “onze helden” de Nederlandse documentaire die al indruk op mij heeft gemaakt!

    gr,

    Wesley Hendriks

  • Wauw wat een reacties nu al. Ik reageer even in één reactie naar jullie allemaal.

    @joost ja dat is zo. Gelukkig hebben wij er direct weinig mee te maken.

    @thomas, die tip had ik ook al via Twitter gekregen, die moet ik ook maar eens gaan bekijken dan. Dank je.

    @rebecca wat een diepzinnige reactie, bedankt.

    @ilse bedankt, heb mijn best gedaan en is voor mijn doen best een emo verhaal geworden ;-).

    @petula ik weet niet of je er met die bril naar moet kijken. Maar ongetwijfeld kan je dat niet laten als je dit soort beelden ziet. Er zijn natuurlijk ook hele bijzondere goede dingen die in dat soort gebieden gebeuren die net zo onvergetelijk zijn.

    @rob, bedankt voor de tip, ik ga het later op mijn gemak even terugzoeken.

    @wesley ja die documentaire heb ik ook gezien. Vond het ook indrukwekkend. Bedankt voor je reactie.

  • Zoals beloofd zou ik vandaag een keuze maken. Ik heb Rebecca als eerste uit de lijst van reacties gekozen. Ik zal Rebecca een mail sturen om haar adres gegevens te achterhalen.

    Dan zien we hier binnenkort wat Rebecca van de film vindt en kan ze weer iemand anders uit deze lijst van reacties kiezen.

    Als je ook graag kans wilt maken op deze paar dagen DVD, moet je hieronder een reactie achterlaten.

  • Restrepo

    Contrast
    Sterker dan
    Zwart en wit

    Het hoofd vol
    Van missie
    Van orders

    Het hart
    Gesloten
    Bewapend.

    Getraind
    Gezonden
    Gebroken

    Lege blik
    Als resultaat
    Van wat was

    Never tell
    Never forget
    Never again…

    “Films change the world…..Get involved!”
    En ik dacht nog, kom meid, laat je eens lekker meeslepen. Concentrate, omarm, wat zeg ik? Verzuip in die documentaire!

    Dat heb ik geweten. En, gek genoeg, niet willen missen ook. Inmiddels zit ik al aardig wat jaartjes braaf het journaal te kijken (al dan niet via internet, tenslotte een moderne chick toch?!) en ineens realiseerde ik me dat het niet meer binnenkomt. Oké, in m’n hoofd. Maar niet in mijn hart. Ik belééf het niet, ik neem het aan. Ter info. Eigenlijk zou zo´n nieuwslezer ook gewoon een mailtje kunnen sturen, met als titel ´FYI´. Zelfde effect.

    Restrepo schudt wakker. Restrepo doet weer beseffen dat er méér is dan een droge opsomming van de ontwikkelingen, nog kaler gebracht dan het hoofd van Humberto Tan. Naast de bewondering voor de manier waarop de documentaire is gemaakt, technisch gezien, vooral veel waardering voor de content. Ik heb zoveel emotie gezien, kunnen lezen in de ogen van de militairen. Maar ook in die van de bevolking daar. Ben ik daardoor geraakt? Jazeker. Maar wat de meeste indruk heeft achtergelaten zijn de emoties die je niet meer ziet. De lege blikken van die mannen, als gevolg van wat ze hebben gezien, gedaan, gehoord en vooral, gevoeld. Hard van buiten, gebroken van binnen. Zo begrijpelijk, maar tegelijkertijd voor iedereen die niet in hun schoenen heeft gestaan, mijzelf incluis, niet te bevatten. Ik kan het resultaat misschien peilen, de weg er naar toe, daar heb ik volstrekt geen idee van. Ik hoop het nooit te krijgen ook.

    Dodenherdenking was na het zien van Restrepo weer heftiger dan voorheen. Bevrijdingsdag niet alléén een uitbundig feest vanwege bijkomstigheden als bier en Sidney Samson op een dijktheater in Vlissingen. Vooral door het hernieuwde besef dat er mensen zijn, die zichzelf verliezen, terwijl (en omdat) ze de moed hebben te strijden.

    Opdat jij en ik, en hele bevolkingsgroepen op deze aardkloot kònden, kunnen en zùllen kunnen vieren dat we in vrijheid leven. Amen.

  • Glenn

    Ik heb vlak voor mn vakantie de film Restrepo van Rebecca ontvangen per post. Ik vertelde dit aan Corne en hij zei me al, geniet eerst van je vakantie voordat je de film gaat kijken. Zo gezegd, zo gedaan.
    Terug van vakantie zie ik de dvd liggen en besluit m te kijken. Ik kan je zeggen, ik ben blij dat Corne heeft gezegd, geniet eerst van je vakantie want deze film blijf ik gewoon op mn netvlies zien.
    Het kan gewoon niet anders dan dat deze jonge mannen, die zich inzetten voor hun land, de rest van hun leven getekend zijn. Ik kijk nu ook echt met andere ogen naar iemand die zegt dat hij in het leger zit.
    Over de inhoud zou ik verder niets verklappen. Deze film moet je gewoon gezien hebben!

  • Ik heb de film van Glenn gekregen en heb dit weekend even
    tijd gemaakt om de documentaire te bekijken.

    Voordat ik begin:  Dit
    is niet zoals andere documentaires! Bij documentaires is het vaak zo dat je
    stukjes beeldmateriaal te zien die indruk maken. Dit hebben ze achterwege
    gelaten bij Restrepo aangezien de twee heren Tim Hetherington en Sebastian
    Junger maanden lang zelf met de soldaten mee zijn gegaan. Dit geeft een uniek
    beeld over deze Amerikaanse soldaten. Leuke momenten (bijvoorbeeld wat ze doen
    op de basis voor “fun”) maar zeker ook emotionele momenten (zoals het
    verlies van Juan Restrepo – waar de film en basis naar vernoemd zijn). Deze
    documentaire is van het begin tot het einde pakkend en geeft een uniek inzicht
    in de wereld van deze soldaten.

    Wat het meest indruk op mij heeft gemaakt is toch zeker de
    interviews achteraf als de soldaten reflecteren op hun tijd in “combat”…

    Ik ga er verder ook niet veel over vertellen want ik wil
    niet te veel verklappen maar 1 ding zeg ik je wel. Dit is een documentaire die
    je gezien moet hebben! 

  • Wauw wat een uitgebreide reactie Wesley. Bedankt voor de tijd en moeite die je er in hebt gestoken. Benieuwd wie de film ook wil zien.

  • manojero

    Ron heeft hem ook zaterdag gekeken onder de indruk…

  • O echt, is inderdaad indrukwekkende film, maar dat mag wel duidelijk zijn als je deze comments ziet.
    Op 29 aug 2011, om 10:16 heeft Disqus het volgende geschreven:

  • Lisette baggermans

    Ik ben wel heel nieuwsgierig na het lezen van de reacties!

  • Jeroen

    Deze oorlog snap ik onvoldoende (if any). Waar ik vooral benieuwd naar ben is wat een oorlog met een soldaat/mens doet en wat dat dan weer met mij doet. Deze docu schijnt dat aardig te vatten. Afgezien van mijn 12 maanden dienstplicht (Waterreus!! REVEILLE..!!) heb ik daar denk ik geen enkele notie van. Ik geef me over.

  • Ha Lisette, ik geloof dat Wesley de dvd aan jou geeft. Zou jij als je hem gezien hebt een reactie willen plaatsen wat je er van vond en de DVD op de post doen naar Jeroen? Tzt zorg ik wel dat zijn adres bij jou komt ok?

  • Zie de thread hieronder ok?

  • Ik kreeg de dvd Restrepo van Wesley en ik moet zeggen dat ik diep onder de indruk was. De documentaire is rauw, eerlijk en laat je vragen stellen als ‘waarom’, ‘WTF are we doing there anyway?’ De soldaten uit de documentaire lijken zichzelf die vraag niet te stellen. Ze moeten, ze dienen een goede zaak en zetten zich daarvoor in, met alle daarmee gepaard gaande emoties als verveling, angst en radeloos verdriet.
    Misschien zelfs indrukwekkender dan de documentaire zelf, zijn de interviews met de betrokken militairen in de extra’s. Uit deze interviews blijkt dat het jaar in OP Restrepo nog lang niet verwerkt is.
    Als je dit ziet, dan verbaast het je niets dat zoveel miliairen met een PTSS rondlopen, ook hier in Nederland.
    Ik raad de dvd aan iedereen aan om te zien en jezelf ook die vragen te stellen. Zoals over de vele kluitjes waarmee wij in het riet worden gestuurd als het om de missies van ‘onze jongens’ in Afghanistan gaat…

    Lisette, wil jij de dvd?

  • Rob, heb jij de DVD nog? Zo ja, ga jij die aan Lisette geven?