Roos, we zijn er trots op dat je onze #deloittewish actie hebt benoemd in je interview in de Marketing Tribune! Binnenkort even een afspraak plannen? Voor je het weet is het weer kerst ;-)

Klik op onderstaande afbeelding als je de pdf wil lezen.

 

Posted from Vlissingen, Zeeland, Netherlands.

Hou dit niet voor jezelf!

• Tweet

No comments

Ik heb al vele complimenten ontvangen voor mijn profielfoto (avatar) die ik op diverse sites gebruik. Ongeveer één keer per twee weken hoor ik wel ergens iets over dat ‘hoofdje’. Laatst gaf iemand zelfs aan dat ze mijn profielfoto had gebruikt in een presentatie, als voorbeeld van hoe het moet. En regelmatig wordt me gevraagd of ik voor anderen ook zo’n avatar wil maken.

Al die aandacht voor mijn profielfoto heeft mij doen besluiten om het recept van mijn avatar uit te schrijven. Om een kort verhaal lang te maken en om bij het begin te beginnen: er is natuurlijk al veel geschreven over ‘personal branding‘ (waar de profielfoto mijns inziens een belangrijke rol in speelt). De Barbapapa van de marketing, Seth Godin, schreef een prachtige post over ‘the power of a tiny picture‘. Nog veel te vaak zie je mensen die het eng vinden een foto van zichzelf online te zetten en daarom kiezen voor iets anders, iets non-descripts zoals bijvoorbeeld een bedrijfslogo.

Zie het als een persoonlijk gesprek met iemand die een zak over zijn hoofd heeft met daarop het logo van bijvoorbeeld zijn makelaarskantoor of zijn hond in actie. Dat praten lukt wel, maar toch voelt en is de communicatie armer dan wanneer je weet en ziet met ‘wie’ je praat.

In het begin heb ik een deel van de foto links (dat FOOD staat me wel aan) gebruikt in mijn profielfoto’s en ik merkte dat het niet goed werkte. O nee, dat is niet waar. Ik dacht dat het wel werkte, maar merkte het verschil pas toen ik mijn huidige foto in gebruik nam. Maar voordat het zover was dacht ik, ik moet iets unieks / herkenbaars creëren waar in ieder geval mijn gezicht goed te zien is, maar op zo’n manier dat het net even wat opvallender is. Na een paar kranige teugen Zeeuwse zeewind werd het idee van dat kleine hoofdje geboren.

Recept van mijn profielfoto.

Benodigdheden:

• 1 Digitale spiegelreflex, Canon EOS 4oo Digital (duh!) met EFS 17-85mm Canon objectief en 4 Gigabyte geheugen kaart
• 6 Kopjes kokend hete Nespresso koffie (liefst zwarte cups, maar paars mag ook)
• 1 MacBook Pro 17″, met een buitenkant zonder stickers en met Adobe Photoshop geïnstalleerd
• 1 Hardhouten trap (houtsoort Iroko) met daarin 2x een draai en een vrij trapgat met spijlen
• 1 een Leicht keuken (kleur 273FG platina gelakt) met RVS handgrepen
• 1 rechter arm met een lengte van ongeveer een meter lang (niet getest, maar een iets kortere werkt misschien ook)
• 1 linker hand (bij voorkeur die van jezelf)
• 1 potje Marne Grove Mosterd (verkrijgbaar bij de Albert Heijn voor 0,72)
• 1 vriendin of vriend (ik ben geholpen door Mies, maar iemand anders werkt misschien ook)
• 1 grijze broek van het type Esprit Denim
• 1 paar zwarte schoenen van het merk Converse maat 45
• 1 ongestreken overhemd, kleur wit (andere kleur werkt misschien ook)
• 3 plastic tassen die je aan de paal van de trap kunt hangen
• 1 hand zonder french manicure
• 1 hoofd met een dit-is-het-hoofd-van-mijn-nieuwe-avatar-uitdrukking

Nadat ik alle benodigdheden in huis had, ben ik aan de slag gegaan. Allereerst heb ik een foto van mijn eigen hoofd gemaakt voor het grijze (kleur 273FG) keukenkastje. Belangrijk is het om te weten, dat je vantevoren je dit-is-het-hoofd-van-mijn-nieuwe-avatar-uitdrukking goed oefent. Tip: klik hier voor oefen muziek. Als je de juiste uitdrukking op je gezicht weet te toveren neem je de Canon EOS 400 Digital met het EFS 17-85mm objectief in je linkerhand (rechts werkt waarschijnlijk ook) en druk je enkele keren op de ontsluitingsknop. Daarna kruip je achter die MacBook Pro 17″ en selecteer je de beste foto onder het genot van 1 kopje Nespresso.

Zoals je ziet heb ik mijn keuze gemaakt. Zodra je de beste dit-is-het-hoofd-van-mijn-nieuwe-avatar-uitdrukking-foto hebt geselecteerd, open je deze in Photoshop. En start je met het bewerken en het vrijmaken van het hoofd van de omgeving. Als je een ervaren Photoshopper bent weet je dat er verschillende manieren zijn om dit te doen, maar ik heb het gedaan door middel van het schilderen met een mask nadat ik een ‘Color Range’ heb geselecteerd.

Als je de dit-is-het-hoofd-van-mijn-nieuwe-avatar-uitdrukking vrijstaand gemaakt hebt, start je met het basaal corrigeren van de kleuren. Basaal, omdat dit straks in de complete montage nog veel nauwkeuriger moet gebeuren.

Vervolgens sla je het bewerkte bestand op en laat je de Nespresso machine alvast koffie 2 bereiden. Op het moment dat de tweede koffie vrolijk in je kopje pruttelt schiet je een foto van je linkerhand die je net als je hoofd voor datzelfde keukenkastje houdt. Houd qua oefening eerst met je hand het kleine potje Marne Grove Mosterd vast en verwijder dit net voordat de foto’s neemt. Nadat enkele foto’s van de hand zijn genomen, begint ook hier het selectie werk. Wat is de beste hand?

Vervolgens open je de foto van de hand in Photoshop en begin je deze van de achtergrond (keukenkastje) los te maken. Ook hier heb ik weer geschilderd met een mask en basale kleurcorrectie toegepast. Dan heb je iets dat er uitziet als hieronder.

Klap nu de MacBook Pro dicht en vraag of je vriend of vriendin (in mijn geval) een foto van je maakt terwijl je op de Iroko hardhouten trap staat. Belangrijk hierbij is dat je de MacBook Pro onder je arm houdt en je bovenlijf redelijk recht houdt. Let er ook op dat de plastic tassen die aan de trap hangen, goed in beeld zijn.

Vervolgens vraag je die vriend of vriendin, nog een paar foto’s te maken als je in het trapgat hangt. Laat die vriend of vriendin zien dat je blij bent met de hulp en bied een kopje koffie aan. Let er op dat je voeten in een goede stand staan en niet hangen. Dit kan je simuleren door je in te beelden dat iemand je bij je nek pakt en meesleept naar een plek waar je ABSOLUUT NIET naar toe wilt. Ik heb na deze zeer professionele uitgedachte shoot, onderstaande foto’s uitgekozen.

Nadat je, onder het genot van een kopje Nespresso (4e) de benodigde delen (benen en bovenlijf) vrijstaand hebt gemaakt, pas je ook hier de basale kleurcorrectie toe. Je hebt dan onderstaande onderdelen.

Met veel inspiratie, enthousiasme en honger naar het eindresultaat plaats je alle onderdelen bij elkaar in één document. Op dit moment krijg je het complete plaatje voor het eerst te zien. Nu is het belangrijk om alle onderdelen qua grootte en positie op het canvas te positioneren. Dan krijg je een soort van ‘platte’ collage als hieronder.

Nu komt het laatste stukje van het proces, dingen laten verdwijnen en verschijnen op de plaatsen waar het in de 3D aka echte wereld ook zo is. Je ziet in de foto hieronder dat ik hier en daar delen verwijder en laat overlappen.

Als laatste schilder je handmatig de schaduwen in het hele plaatje en geef je de ogen wat extra ‘SPARKLING POWER’ door het oogwit witter te maken en het bruin helderder van kleur. Ik verwacht dat dit ook met blauwe ogen lukt.

Nu komt de meest belangrijke stap van het geheel, met de 5e Nespresso genieten van het eindresultaat terwijl je je foto in allerlei formaten voor de verschillende profielfoto’s snijdt.

Mocht je zelf ook een nieuwe profielfoto gaan bakken en dit recept daarbij gebruiken, dan hoor ik daar graag meer over. Sinds mijn nieuwe profielfoto is dit weblog nog meer dan ooit mijn eigen hangplek geworden en heeft het deuren voor mij geopend waardoor ik op hele bijzondere plaatsen kom. Wat dacht je van…

Hou dit niet voor jezelf!

• Tweet

14 comments

Ik voel me een beetje verplicht om op mijn bescheiden blog wat aandacht te schenken aan het Corporate Social Network event. Dit omdat ik via mijn netwerk een code had ontvangen om kosteloos een toegangskaart te bestellen voor dit event. Tot grote verbazing van de schenker van deze code, was deze maar eenmalig geldig en moest hij met zijn billen bloot bij de organisatie Emerce/Krem, hahaha.

Gisteren hebben een paar honderd man en ik behoorlijk wat presentaties voor onze kiezen gekregen over diverse onderwerpen die allemaal gelieerd zijn aan ‘Corporate Social Networking’. Ik realiseer me dat ik in deze paar eerste regels al een paar punten scoor op de bullshit bingo, maar houd je vast want het wordt nog erger…

Als je via dat soort presentaties uit gaat leggen hoe een bedrijf door middel van Corporate Social Networking (in welke vorm dan ook) daar zakelijk zijn voordeel mee kan doen, kom je al snel terecht bij…

Engagement piramides, ROI’s, SEO, social hearing, social listening, communities, webcare, seeding, peers, buzzcapture, jive, social intranet, LinkedIn, Facebook, Twitter, brand ambassadors, API’s, opportunities, KPI’s, apps, sharing, analytics, tools, tooling, followers, fans, friends en wat al nog niet meer.

Nu ben ik zelf vanuit Maximum ook veel bezig met dit soort materie en vind ik het altijd de kunst om in begrijpelijke taal en processen dit soort materie te communiceren, te implementeren, te enthousiasmeren en te analyseren.

Begrijp me niet verkeerd, de sprekers die ik gisteren heb gezien zullen ongetwijfeld heel kundig zijn in wat ze doen. Maar eerlijk is eerlijk; bij sommige verhalen haakte ik na ongeveer 5 minuten af, murw gebeukt door alle modellen die voorbij kwamen sliden. Die modellen zijn heel handig, vooral waneer je er concreet mee aan de slag gaat, maar volgens mij is een dag als gisteren meer geschikt om ervaringen en inspiratie te delen.

Iemand die dat perfect deed was mijns inziens Michiel Buitelaar (COO Digital Media bij Sanoma). Het mooie was dat je naar die man ging luisteren in plaats van te verbazen over allerlei moeilijke modellen of pagina’s proza in een powerpoint. Hij had een adembenemend verhaal over zijn reis in Corporate Social Network land vanuit zijn organisatie Sanoma. Een van zijn uitspraken die mij bij is gebleven is: “Grote dingen staan zelden in een plan!”

Als voorbeeld gaf hij aan dat vanuit uitgeversperspectief bij Sanoma in 2010 niets in de plannen (begroting) stond over het publiceren van hun titels op tablets (bijvoorbeeld iPads), terwijl nu, net nadat 2010 afgelopen is, gigantisch veel mensen al zo’n apparaat gebruiken. Ik vind het knap om te horen hoe een grote organisatie als Sanoma daar zo snel op ingespeeld heeft en daar bijvoorbeeld nu een hele winstgevende app als nu.nl aan heeft overgehouden.

Hij gelooft – net als wij bij Maximum – in het combineren van creatie, redactie en techniek door alle lagen van de organisatie. Want pas dan kan je de innovatiemeter uit zijn kastje laten slaan. En dat moeten bedrijven willen toch?

Aan het einde van de dag, heb ik genoten van een geweldig verhaal van Richard Millington dat doorspekt was met cases die enorm tot de verbeelding spraken. Hier lees je een meer gedetailleerd verslag op Recruitment Matters.

En dat deed mij gelukkig de minder inspirerende of zelfs een beetje teleurstellende presentatie van Carla Vliex van Twynstra en Gudde vergeten. Ok, je kunt wat minder handig zijn in het geven van presentaties (slecht opgemaakte slides, veel te veel tekst en het publiek op een badinerende manier toespreken), maar van zo’n organisatie verwachtte ik eigenlijk iets beters.

Ik realiseer me volledig dat het aan mij kan liggen en Carla ongetwijfeld een hele lieve dame is, maar ik kon er geen touw aan vast knopen. Het was een verhaal van A tot Z waarbij voor mijn gevoel het alfabet drie keer in een bak is gelegd, waarna het hard door elkaar is geschud.

Carla deed het voorkomen alsof ze social media ademde. Ze noemde zichzelf zelfs Twitteraddict. Allemaal prima natuurlijk, maar toen ik ging kijken bleek ze 119 tweets verstuurd te hebben en over iets meer dan 80 volgers te beschikken. In onderstaande Storify conversatie kan je zien hoe ze reageerde op mijn tweet daarover.

Tja, practice what you preach wat mij betreft.

En dan het hoogtepunt van de dag: de borrel! Man, dat is altijd te gek. Eigenlijk draait het natuurlijk om die borrel, maar als je die direct laat starten is er niets aan. Je bent dan nog niet moe genoeg, je hebt geen dorst genoeg, je hebt niet lang genoeg niet de mogelijkheid gehad mensen te spreken die je wilt spreken. Als nuchtere Zeeuw eindige ik tijdens de borrel met mijn toevoeging aan deze dag:

Emerce en Krem bedankt, ik kom volgend jaar weer!

Hou dit niet voor jezelf!

• Tweet

5 comments